Etikettenkunst

De traditie is er. Picasso heeft het gedaan, net als Marc Chagall, Andy Warhol, Karel Appel, Jean Cocteau en vele anderen: etiketten ontwerpen voor wijn, of tenminste hun kunst ervoor laten gebruiken. Goed, we spreken hier over het gereputeerde Franse wijnhuis Mouton Rothschild, maar waarom zou Raymond Minnen uit Mol niet een keer hetzelfde mogen doen voor een superieure Schotse Whisky?

Superieur is hier overigens geen overdrijving: de whiskyfanaten van vzw Liquid Art voeren enkel single malt en single cask in met een respectabele leeftijd van minimaal tien jaar. De prijs is navenant. Reken 70 euro per (genummerde) fles voor de goedkoopste en 140 euro voor de duurste. Slik – no pun intended. De echte liefhebber staat er blijkbaar toch niet van te kijken, want enkel van de laatst gebottelde, de Ledaig van 2004, is er nog wat te koop.

Fantasie
Tot dusver hebben drie etiketten het levenslicht gezien, en alle drie zijn ze op en top Minnen. De tekst staat erop in stuntelige uitknipletters, verschillend van formaat en met wisselend lettertype. U kent dat uiteraard: zo plegen we onze anonieme dreig- en chantagebrieven te fabriceren.

Verder heeft de ontwerper, in kunstkringen berucht om zijn groteske fantasie, voor elk etiket een nieuwe diersoort gecreƫerd. Het betreft respectievelijk een kever met een reusachtig hertengewei, een vliegend insect met adelaarskop en dito klauwen, en een vlo met de kop en de staart van een zalm. De roze achtergrond waarop de beestjes figureren is, vanwege het hoge kitschgehalte, een favoriete kleur van de kunstenaar.

Alles bij elkaar is het prachtig maakwerk. Mooi of oogstrelend in de traditionele betekenis van het woord is het natuurlijk niet, maar je blijft wel kijken. Dat zal in de toekomst allicht niet anders worden. Er zijn namelijk contacten met Jef Geys voor een volgende lading, en er komen nog andere interessante kunstenaars in het vizier.

Leeggoed
We hebben ons nog niet aan een proefbeurt gewaagd, maar we vermoeden sterk dat de smaak van het edele vocht qua weerbarstigheid niet voor de etiketten moet onderdoen. En zo hoort het ook voor een kwaliteitsdrank. Tenslotte nog dit: de whiskydrinker die niet zoveel belang hecht aan de verpakking mag ons altijd zijn leeggoed bezorgen. Weer een Minnen bij in de collectie.

Ivo Verheyen
14 januari 2015